— ATRAKCJE na miejscu —

Zwierzyń – wzmiankowany w lustracji królewskiej w 1580 r. był wsią położoną w dobrach Kmitów. Nie wiele wiemy o jego przeszłości.
W zachowanych źródłach historycznych odnajdujemy jednak luźne wzmianki, które pozwalają na powolne odtwarzanie nieznanej jeszcze dobrze przeszłości.

W I połowie XIX w. wieś była własnością znanego malarza Antoniego Stroińskiego, pochowanego na tutejszym cmentarzu.

Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich podaje, iż w 1885 r. Zwierzyń był wsią w pow. Liskim położoną na lewym brzegu Sanu w odl. 8,4 km na płd.-wsch. od Leska. San przedzierał się między górami wężykowato otaczając terytorium wsi od wschodu, północy i zachodu, a nawet częściowo od południa. Relacja ta podaje, że jest we wsi cerkiew murowana przyłączona do parafii grecko-katolickiej w Bóbrce i posiada uposażenie w ziemię o areale 21 morgów.

W 1885r. wieś liczyła 32 domy i 202 mieszkańców (95 mężczyzn i 117 kobiet). Spośród nich 156 było wyznania grecko-katolickiego, 32 rzymskokatolickiego (i należeli do parafii rz. kat. w Uhercach) i 14 izraelitów wyznania mojżeszowego. Pracowali oni na roli do wsi należącej o areale 281 morgów w ogóle.

Dwór Heleny Żurawskiej zajmował 585 morgów areału, w tym 416 morgów lasu.

W 1921r. wieś liczyła 45 domów i 248 mieszkańców (201 grekokatolików, 43 rz.kat. i 3 izraelitów wyznania mojżeszowego).

Cerkiew grecko-katolicka z XVIII w., obecnie Kościół rzymsko-katolicki

Przy moście nad Sanem zachowała się murowana cerkiew filialna greckokatolicka p.w. Zmartwychwstania Chrystusa z lat 1750 - 1799, dziś rzymskokatolicki kościół fil. Cerkiew murowana z kamienia (dziś otynkowana) jest budowlą trójdzielną i orientowaną. Uroku dodaje jej stary kamienny murek ułożony z kamienia rzecznego z Sanu i otaczający cały plac cerkiewny. We wnętrzu znajduje się zabytkowy kielich gładki z sześciolistną stopą z 1840 r. fundacji Jana Chryzostona Kossaka, proboszcza w Rudence. Do 1946 r. cerkiew ta służyła unitom, a dziś jest filialnym kościołem rzymsko-katolickim p.w. św. Jana Chrzciciela i należy do rz. kat. parafii w Myczkowcach. W niej to prof. Adam Bochnak odkrył w 1922 r. cenny krzyż limuzyjski (1 z sześciu znalezionych w Polsce i najlepiej z nich zachowany), który można podziwiać w Muzeum Archidiecezjalnym w Przemyślu.

Cmentarz obok cerkwi z nagrobkiem malarza Antoniego Stroińskiego, właściciela wsi w poł. XIX w.

Cudowne źródełko kamienna kaplica (zgodnie z legendą znaleziono tutaj krzyż z XIII w., pochodzący z oddalonego o 1.500km Limoges we Francji).

Miejscowa tradycja powiada, że chciano tu kiedyś wybudować cerkiew klasztorną, ale przygotowane kamienie do budowy w tajemniczy sposób znikały. Uznano to za znak Boży i wykopano w tym miejscu studnię, z której pewna niewiasta wydobyła krzyż.
Na pamiątkę niezwykłego zdarzenia wieś nazwano Zdwiżyn (od ruskiego Wozdwyżenje Czestnoho Kresta - Podwyższenie Krzyża Świętego). Do II wojny światowej studnia była otoczona czcią.
Stał nad nią drewniany krzyż, a co roku 27 września w święto Podwyższenia Krzyża Świętego ciągnęli tutaj liczni pątnicy i pielgrzymi z całej okolicy, a nawet krajów ościennych. W uroczystej procesji udawali się z cerkwi do źródła i wówczas ksiądz świecił wodę, która miała moc uzdrawiającą. Tradycja ta odżyła w latach 90-tych XX wieku. Od tej pory również odbywają się tutaj odpusty w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Dzięki inicjatywie ks. proboszcza z Myczkowiec i mieszkańców Zwierzynia powstała kaplica i stacje drogi krzyżowej, a liczni turyści przyjeżdżają tutaj przemywać oczy i nabrać cennej wody do domu.

Szlaki piesze - Nordic Walking w otoczeniu Jeziora Myczkowskiego wytyczono 18 tras spacerowych Bieszczadzkiego Centrum Nordic Walking. Połączyły one 9 miejscowości: Myczkowce - Zwierzyń - Kostryń - Glinne - Uherce Mineralne - Orelec - Bóbrkę - Zabrodzie i Solinę na obszarze trzech gmin: Lesko, Olszanica i Solina. Tworzą one dziś najgęstszą w Bieszczadach sieć szlaków, które łączą najcenniejsze na tym obszarze osobliwości przyrodnicze tj. cztery rezerwaty przyrody (Nad Jeziorem Myczkowieckim, Przełom Sanu pod Grodziskiem, Bobry w Uhercach i Koziniec), pięć pomników przyrody: (Kamień Leski, Skałki pod Kostryniem, Ostaniec nad Orelcem - zwany kamiennym sercem macochy, Wychodnie skalne w pasmach Kozińca i Berda, Wodospad na rzece Olszance) z sześcioma dużymi kompleksami lasów w pasmach Żukowa, Kozińca, Michałowca, Berda, Grodziska i Czulni oraz występującą w nich bogatą fauną i florą.

Nowością są dwie trasy spacerowe: jedna prowadząca wokół Jeziora Myczkowieckiego w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika i druga przystosowana do poruszania się na wózku inwalidzkim (z osobą towarzyszącą) w najpiękniejszym przełomie Sanu między Zwierzyniem a Grodziskiem. Cieszą się one niezwykłą popularnością wśród turystów, którzy mogą podziwiać piękno krajobrazu w otoczeniu  sztucznego zbiornika wodnego spacerując wzdłuż jego linii brzegowej lub w malowniczym przełomie Sanu pod Grodziskiem odwiedzając nasze „Cudowne Źródełko”.

Szlaki "Śladami bobrów do Uherzec", "Śladami rysia w pasmach Kozińca i Żukow" czy "Śladami wilka w paśmie Żukowa" cieszą się dużą popularnością wśród osób zainteresowanych wędrówkami ścieżkami leśnymi. W tej okolicy można podziwiać bogactwo runa leśnego, flory i fauny tego obszaru, rozpoznawać tropy rzadkich zwierząt. Niezapomnianą pamiątką pozostają własne zdjęcia zwierząt leśnych, rzadkich gatunków ptaków, kwiatów, ziół, grzybów, mieszkańców lasu czy malowniczego krajobrazu. Dla ułatwienia wędrówek w  miejscowościach ustawiono duże plansze informacyjne.

Wszystkie trasy nie przekraczają wzniesień powyżej 500 m n.p.m. Wydawnictwo Compass z Krakowa wydało mapę Jezioro Myczkowieckie i okolice w skali 1:25 000 z oznaczeniem wszystkich wytyczonych tras pieszych, rowerowych lub samochodowych.

Wędkowanie – zakole Sanu jednej z najpiękniejszych rzek naszego kraju to prawdziwy raj dla wędkarzy. W lipcu 2010 roku odbyły się tu właśnie Mistrzostwa Świata w Wędkarstwie Muchowym i nadal organizowane są zawody i imprezy wędkarskie o wysokiej randze.

Odcinek specjalny mierzy około 8 kilometrów. Dopuszczona metoda połowu to "sztuczna muszka". Obowiązuje zasada "złów i wypuść" popularnie zwana no kill.

Koryto Sanu – ostoja czarnego bociana, czapli siwej, licznych ptaków wodnych oraz bobrów – najlepsze miejsce do wędkowania w całej okolicy.

Drewniany dom w stylu bojkowskim z XIX w.

Drewniany dom nr. 18 w konstrukcji zrębowej węgłowany na obłap z poł. XIX w. Posiada on od frontu charakterystyczny podcień z tzw. wnęką - zadaszonym przejściem z części mieszkalnej do gospodarczej, nakryty jest czterospadowym dachem (do niedawna jeszcze krytym słomą), pod którym mieści część gospodarczą i mieszkalną z wozownią obok. Reprezentuje styl etnicznych Bojków.

Jazda konna

Sklep spożywczy/bar

— ATRAKCJE w okolicy —

Park Miniatur Świątyń Drewnianych w Myczkowcach (Ośrodek Caritas)

Na blisko hektarowej powierzchni zgromadzono 140 makiet najstarszych drewnianych kościołów, cerkwi prawosławnych, greckokatolickich, z terenów południowo-wschodniej Polski, Słowacji i Ukrainy. Miniaturowe obiekty ustawione zostały na 10 wzgórzach. Makiety wykonane są w skali 1:25, przedstawiają, według dawnego podziału etnograficznego tych terenów, architekturę Pogórzan, Dolinian, Łemków i Bojków.

Ogród Biblijny w Myczkowcach (Ośrodek Caritas)

Kort tenisowy w Myczkowcach (Ośrodek Caritas)

Rowerowe Drezyny w Uhercach Mineralnych – największa w Polsce turystyczna wypożyczalnia drezyn rowerowych na odcinku 47 km od Zagórza do Krościenka z bazą w Uhercach Mineralnych, działająca od maja 2015 roku.

Chatka Wariatka w Uhercach Mineralnych – Domek na dachu, o którym mowa, stanął na "głowie" i jest odwrócony podstawą do góry. Wnętrzem chatki natomiast, rządzi grawitacja przyprawiając niemalże każdego odwiedzającego o zawrót głowy. Niedawno powstała atrakcja cieszy się ogromnym powodzeniem wśród odwiedzających w każdym wieku. Dzieci krzyczą z radości a starsi łapią się za głowę.

Ursa Maior w Uhercach Mineralnych – Wytwórnia Piwa, Galeria Młodej Sztuki

Zapora w Solinie  – jedną z głównych atrakcji miejscowości jest możliwość zwiedzania wnętrza samej solińskiej zapory - największej w Polsce elektrowni wodnej - W 1960 roku powstała tu gigantyczna zapora. W jej wnętrzu znajduje się elektrownia o mocy 200 MW, którą warto odwiedzić. Jezioro jest atrakcją dla wszystkich miłośników sportów wodnych, szczególnie żeglarzy.

W lipcu 2015 r. na zaporze w Solinie powstał największy ekologiczny mural w Europie. Dzieło zostało wykonane bez użycia farby i jest hołdem złożonym sile natury, która przez dziesięciolecia trapiła region Soliny licznymi powodziami. Stworzono go poprzez wyczyszczenie niektórych elementów ściany zapory wodą pod ciśnieniem.

Kirkut w Lesku – największy i najstarszy cmentarz żydowski, z około 2 tysiacami nagrobków. Najstarsza macewa pochodzi z 1548 roku.

Synagoga w Lesku – budowla z przełomu XVI i XVII wieku, zniszczona w czasie II wojny światowej, utraciła funkcje sakralne, odbudowana w latach 1960-63, obecnie mieści galerię sztuki.

Cmentarz wojskowy – z czasów I wojny światowej, w zbiorowych mogiłach spoczywa około 600 żołnierzy armii austro-węgierskiej, rosyjskiej i niemieckiej.

Kościół Nawiedzenia NMP w Lesku – kościół farny z około 1539 roku, obok stoi barokowa dzwonnica budowana w latach 1725-65.

Zamek Kmitów w Lesku – późnogotycki zamek w dolinie Sanu, obecnie ośrodek wypoczynkowy.

Tajemniczy kurhan w Lesku – kopiec żołnierzy króla szwedzkiego, znajduje się w pobliżu mostu nad Sanem, prawie 6 m poniżej drogi wiodącej z Leska do Huzel i Baligrodu.

Kamien Leski – charakterystyczna formacja skalna na wzgórzu we wsi Glinne niedaleko Leska.

Loty widokowe w Weremieniu koło Leska.

Basen Aquarius w Lesku – nowoczesny obiekt sportowy, czynny 7 dni w tygodniu. W hali basenów znajduje się: basen pływacki 25x16 m, basen rekreacyjny, dwie zjeżdżalnie, brodzik dziecięcy, wanna z hydromasażem.

Park Etnograficzny w Sanoku “Skansen”– należy do najpiękniejszych muzeów na wolnym powietrzu w Europie (malownicze położenie na prawym brzegu Sanu u podnóża Gór Sanocko-Turczańskich dość wiernie odzwierciedla fizjografię Podkarpacia). Pod względem ilości obiektów jest największym skansenem w Polsce. Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem.

Odtwarzając typowe układy zabudowy wsi i zagospodarowania zagród na terenie Muzeum zgromadzono ponad 100 obiektów budownictwa drewnianego z okresu od XVII do XX wieku, gdzie obok budynków mieszkalnych, mieszkalno-gospodarczych i gospodarczych, w Parku znajdują się również obiekty sakralne (XVII-wieczny kościół, dwie XVIII-wieczne cerkwie bojkowskie, jedna okazała cerkiew łemkowska z samego początku XIX w. i kilka malowniczych kapliczek), budynki użyteczności publicznej (szkoła wiejska, zajazd) oraz obiekty przemysłowe (młyn wodny, wiatraki, kuźnie). Zarówno świątynie jak i większość budynków mieszkalnych oraz gospodarczych, posiadają w pełni urządzone i udostępnione do zwiedzania wnętrza (m.in. warsztaty rzemieślnicze: tkackie, garncarza, kołodzieja, wytwórcy drewnianych łyżek, koszy wiklinowych itp.).

Na terenie Parku Etnograficznego urządzono wspaniałą stałą ekspozycję malarstwa ikonowego pt. Ikona karpacka, na której zaprezentowano ponad 220 ikon (od XV do XX w.), ukazujących pełny rozwój tego typu malarstwa w strefie polskich Karpat.

Zamek Królewski z Muzeum Historycznym w Sanoku – posiada najcenniejszą w kraju kolekcję ikon oraz największy zbiór prac wybitnego malarza Zdzisława Beksińskiego.

Szlak Zabytkowych Cerkwi – greckokatolickie cerkwie Bieszczadów to prawdziwe skarby. Kiedyś było ich znacznie więcej, jednak drewniane budynki palono podczas wysiedleń i przeciw ukraińskim nacjonalistom.

Znajdziecie je w Smolniku nad Sanem, Chmielu, Bystrem, Michniowcu i Łopienceczy Równi.

Bystre – Cerkiew w Bystrem pod wezwaniem św. Michała Archanioła zbudowana została w 1902 r. w tzw. narodowym stylu ukraińskim, wzorowanym na cerkwiach huculskich. Przez wiele lat niszczała i wydawało się, że jej los został już przesądzony. Na szczęście, w pierwszej połowie lat 90. została odrestaurowana, a następnie przejęta przez Bieszczadzkie Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Obecnie w jej wnętrzu znajduje się lapidarium krzyży i przedmiotów kultu religijnego z okolicznych cmentarzy oraz cerkwisk. Godna uwagi jest także kamienna płyta nagrobna z zatartą inskrypcją i widoczną jeszcze datą 1743, służąca obecnie jako stopień przed wejściem do świątyni. Po wizycie w cerkwi warto przespacerować się na położony po drugiej stronie drogi stary bojkowski cmentarz, jeden z najpiękniejszych w Bieszczadach. Kamienne nagrobki zwieńczone żeliwnymi krzyżami urzekają prostotą.

Michniowiec– świątynia pod wezwaniem Narodzenia NMP, wzniesiona w 1863 r. pod wieloma względami jest budowlą niezwykle oryginalną. Przede wszystkim odznacza się ciekawą i niespotykaną w Bieszczadach bryłą. Poza tym, przy jej budowie zastosowano kilka rzadkich rozwiązań. Nietypowa jest m.in. konstrukcja ośmiobocznej nawy, która nakryta jest kopułą wspartą na wewnętrznych słupach.Ciekawą budowę posiada także wznosząca się obok cerkwi dzwonnica z 1904 r. Jej dolna część jest zbudowana na zrąb, natomiast górna ma konstrukcję słupową. We wnętrzu cerkwi zachował się wspaniały ikonostas o rzadkim, półkolistym kształcie dostosowanym do łuku tęczy.

Połoniny Caryńska i Wetlińska

W Bieszczadach rozróżniamy kilka pasm, wśród których znajduje się także pasmo połonin, skupiające w sobie Połoninę Wetlińską (1255m n.p.m.), sąsiadującą z nią Połoninę Caryńską (1297 m n.p.m.), a także najwyższy szczyt leżących po stronie polskiej Bieszczadów - Tarnicę, wznoszącą się na wysokość 1346 m n.p.m.

Bieszczady są jedynymi górami w Polsce, gdzie wyróżniamy trzy piętra roślinne w układzie:

- piętro pogórzy, czyli dolin, sięgające 700-800 m n.p.m.

- piętro regla dolnego, sięgające do 1150 m n.p.m.

- piętro połonin, czyli łąk wysokogórskich.

Połonina Wetlińska jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej odwiedzanych bieszczadzkich miejsc. Jest doskonałym punktem widokowym, szczególnie jesienią oraz zimą kiedy to niejednokrotnie mamy do czynienia ze zjawiskiem inwersji temperatury, która zwiększa widzialność do 150-200 km, powodując, iż z Wetlińkiej widoczne są min. Tatry.

W okresie letnim, Połonina Wetlińska przeżywa prawdziwe oblężenie. Największy ruch panuje na szlaku żółtym Przełęcz Wyżna - Połonina Wetlińska (schronisko). Jest to zrozumiałe, ponieważ po pierwsze jest to najkrótsza droga na jej wierzchołek, po drugie jest to trasa łatwa i w końcu po trzecie: na Przełęczy znajduje się parking oraz przystanek PKS.

Chatka Puchatka na Połoninie Wetlińskiej – były wojskowy punkt obserwacyjny jest obecnie najsłynniejszym schroniskiem w Bieszczadach. Obowiązkowy punkt na mapie wędrówki każdego kto chce poczuć klimat tego regionu.

Siekierezada w Cisnej – najsłynniejszy lokal w Bieszczadach tutaj usłyszysz najwięcej lokalnych opowieści, szczególnie o lokalnych legendach, postaciach, artystach i wolnych duchach, które uciekły przed szaleństwem cywilizacji do tego magicznego miejsca.

Bieszczadzka Kolejka Leśna w Majdanie k. Cisnej – tradycja kolei sięga tu XIX wieku, pociągi służyły tu przede wszystkim do transportu ogromnych ilości drewna pozyskiwanych w lasach. Dziś warto zwiedzić odrestaurowaną linię przebiegającą przez stacje w Balnicy, Przysłupie i Majdanie. Bieszczadzka Kolejka to uroczy i zupełnie inny sposób oglądania pięka przyrody.

do góry

“Willa u Danusi” - Noclegi w Bieszczadach

Zwierzyń 31 k/Soliny

38-623 Uherce Mineralne

Tel. +48 13 461 80 21 |  Mob. +48 791 12 03 49

e-mail: udanusi@poczta.fm